هشتمين ماه قمري، ماه پيامبر اکرم (ص)، ماه شعبان از راه رسيد، اين ماه آمده است تا بار ديگر نويدبخش ولادت بسياري از ستارگان آسمان امامت و ولايت و به ويژه ولادت ولي مطلق الهي حضرت بقيه الله (ع) باشد.
ماه شعبان در زمره شريف ترين ايام سال قرار دارد و به انجام اعمال مختلف در اين ماه بسيار سفارش شده است تا ضمن زدودن آلودگي ها از روح و جسم، انسان با فراغ بال و تزکيه نفس به ماه ميهماني خدا وارد شود.
بنا بر آنچه در شماري از متون روايي وارد شده، پيامبر اکرم (ص) در يکي از سال‌ها، به هنگام آغاز اين ماه خطبه‌اي خواندند و مردم را نسبت به شرافت اين ماه آگاه فرمودند.
در بحارالانوار قسمت‌هايي از اين خطبه چنين آمده است:
«... شعبان ماه شريفي است و آن ماه من است. حاملان عرش آن را بزرگ مي‌شمارند و حق آن را مي‌شناسند. آن ماهي است که در آن همچون ماه رمضان، روزي بندگان زياد مي‌گردد و در آن بهشت آذين بسته مي‌شود و اين ماه را شعبان ناميده‌اند زيرا در آن ارزاق مومنان تقسيم مي‌شود و آن ماهي است که عمل در آن چند برابر مي‌شود و کار نيکو هفتاد برابر ثمره مي‌دهد».
بنا بر آنچه در حديثي ديگر که در وسايل الشيعه به آن اشاره شده ، ماه شعبان ، ماهي است که:«در هر پنجشنبه آن ، آسمان‌ها زينت بسته مي‌شود، و فرشتگان به دعا مي‌پردازند که پروردگارا! آن‌کس را که در اين ايام روزه بدارد، ببخشاي، و دعايش را اجابت فرماي. پس هر کس که در روز اول شعبان دو رکعت نماز گذارد و در هر رکعت آن يک‌مرتبه سوره حمد و يکصد مرتبه سوره توحيد را بخواند و بعد از نماز نيز يکصد مرتبه صلوات بفرستد، خداوند تمامي حاجت‌هاي ديني و دنيايي او را اجابت مي‌فرمايد».
اما در ميان روزها و شبهاي ماه شعبان، شب نيمه اين ماه مصادف با ولادت حضرت مهدي (عج) از شرافت ويژه اي برخوردار است.

   در اين شب و روزهاي مبارک به هنگام راز و نياز با معبود اگر دلهايتان ابري شد و باران گرفت دعايي به حال بيابان کنيد، باشد تا همگي (چه گناهکار و چه رو سفيد) به واسطه عاشقان واقعي از درياي رحمت الهي بهره مند شويم.